حکایت لعن

آیا ما می‌توانیم کسی را لعنت کنیم؟

ما تنها  کسانی را می‌توانیم لعنت کنیم که خداوند آنان را لعنت کرده باشد.

لعن و مشتقات آن حدود 40 آیه از قرآن کریم را در بر می‌گیرد.


برخی موارد لعن

قتل عمد مؤمن: نساء 93

کفر: احزاب 64

بیعت شکنی: مائده 13

حقه بازی: نساء 13 (اصحاب سبت، شنبه)

آزار رساندن به خدا و پیامبر خدا صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم: احزاب 57

 

برخی آثار لعن

مهیا شدن آتش و عذاب عظیم: احزاب 64، نساء 93

قساوت قلب: مائده 13

مسخ شدن، بوزینه و خوک: مائده 60

بدون یار شدن: نساء 52

 

 

آیا لعن خلفا در جامعه‌ی عمومی جایز است؟

یک نکته قابل ذکر است و آن این که اگر من مطلبی را بیان کنم و در جامعه منتشر گردد به گونه‌ای که شخصی در کشور دیگری آن را مطرح کند و در اثر آن جانش را از دست بدهد، من در قتل این شخص سهیم هستم و در روز قیامت مورد بازخواست قرار خواهم گرفت اگرچه او مظلومانه به شهادت برسد.

با توجه به این که وهابیون شدیداً با اهل بیت علیهم‌السلام دشمن هستند و دوستدار دشمنان آن بزرگواران، چنانچه من آن دشمنان را علناً لعن کنم احتمال این که اشخاصی با این گفتارِ من جانشان را از دست بدهند بسیار است و این درحالی است که اسلام برای حفظ جان مردم به خصوص مسلمانان و بالاخص شیعیان ارزش قایل است و این اجازه را به ما نمی‌دهد که به طور علنی در مجامع عمومی خلفا را لعن کنیم. اگر این کار جایز بود ائمه اطهار علیهم‌السلام آن را انجام می‌دادند در حالی‌که می‌بینیم زیارت عاشورا که یک زیارت قدسی است و مستقیماً از جانب خدا بر پیامبر اکرم صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نازل شد، اما تا زمان امام محمد باقر علیه‌السلام امام پنجم آشکار نشد و تا آن هنگام شیعیان عموماً از وجود چنین زیارتی آگاه نبودند.